بنده ی خدا ها از صبح تا شب توی گرما و سرما زیر آسمون بی سقف جون میکنن که مبادا دستشون جلوی نامرد دراز بشه
توی هیچ آماری نیستن
هیچ فریادرسی ندارن جز خدا
هیچکی مهم نیست براش که باشن یا نباشن
هیچکی سرشو بالا نمیگیره جواب سلامشون رو بده
اگه مریض بشن خدا میدونه تکلیف اهل و عیالشون چی میشه
بعد توی سرخوش میری ازشون میپرسی: ببخشید شما برای اینکه پوستتون توی آفتاب خراب نشه چیکار میکنید؟
چی باید جوابت بده؟ جز اینکه: بعضی وقتا میرم زیر سایه درخت….
فهمیدی؟ سایه ی درخت!
حالا برو حق گزارشتو بگیر. نوش جان!
گزارشگر شیرین عقل!