این روزها

سلام
10روز پیش،پسورد فرفر رو عوض کردم: یه کاغذ برداشتم، یه سری کلمه و عدد نوشتم روش، گزینه تغییر پسورد رو زدم، از روی کاغذ نگاه کردم و پسورد رو عوض کردم. بعد هم کاغذ رو ریز ریز کردم و ریختمشون سطل آشغال.
هیچ حسی ندارم.
همه ی عکسهایی که با دیدنشون انرژی میگرفتم، برام بی تفاوت شدن.
بهار ِ این روزها، تلخه. تلخ و غیر قابل تحمل. آدمی که ساکته و به یه نقطه خیره میشه، سخته تحملش.
تک و توک اس ام اس هایی که جواب میدم، هیچ شکلکی ندارن. وقتی خودم مینویسمشون، بدم میاد از بی حسیش.

بعضی وقتا میام ایمیل چک میکنم.
دایرکتهایی که دوستانم میفرستن، میاد به جی میل. من نمیخوام کسی نگران بشه یا هر چیز دیگه.
گودر رو باز میکنم، چند تا عکس میبینم و باقی رو: مارک آل از رید.
سعی میکنم کتاب بخونم. کتابی که بگیرم دستم و کاغذش رو لمس کنم.
سعی میکنم آشپزی کنم. خیلی وقتا نمیشه.
چند وقت پیش با خودم قرار گذاشته بودم که بریم کلاس آبرنگ. اینروزها حتی فکرش برام سنگینه.

اگه باشم، هم اذیت میشم، هم انرژی منفی میدم و اذیت میکنم.پس بهتره یه مدت نباشم…

پ.ن: این نوشته فقط جهت اطلاع دوستان هست و ارزش دیگه ای نداره.